וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵיהֶ֜ם רַב־שָׁקֵ֗ה הַעַ֨ל אֲדֹנֶ֤יךָ וְאֵלֶ֙יךָ֙ שְׁלָחַ֣נִי אֲדֹנִ֔י לְדַבֵּ֖ר אֶת־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֑לֶּה הֲלֹ֣א עַל־הָאֲנָשִׁ֗ים הַיֹּֽשְׁבִים֙ עַל־הַ֣חֹמָ֔ה לֶאֱכֹ֣ל אֶת חריהם [צוֹאָתָ֗ם] וְלִשְׁתּ֛וֹת אֶת־שיניהם [מימֵ֥י] [רַגְלֵיהֶ֖ם] עִמָּכֶֽם׃
Tetapi Rabsake berkata kepada mereka: “Apakah hanya kepada tuanmu dan kepadamu tuanku mengutus aku untuk menyampaikan perkataan-perkataan ini? Bukankah kepada orang-orang yang duduk di atas tembok, yang akan memakan kotoran mereka sendiri dan meminum air seni mereka sendiri bersama-sama dengan kamu?”
Saat ini belum ada tafsiran untuk ayat ini. Silakan coba lagi nanti.